چه مقدار ویتامین D بیش از حد است؟ مسمومیت با ویتامین D توضیح داده شد

مسمومیت با ویتامین D نادر است اما با دوزهای بسیار بالا رخ می‌دهد.

این معمولاً به مرور زمان ایجاد می‌شود زیرا ویتامین D اضافی می‌تواند در بدن تجمع یابد.

تقریباً تمام موارد مصرف بیش از حد ویتامین D ناشی از مقادیر زیاد مکمل‌های ویتامین D است.

هدف اصلی تو چیست؟

تقریباً غیرممکن است که از نور خورشید یا غذا ویتامین D بیش از حد دریافت کنی.

این یک مقاله مفصل در مورد مسمومیت با ویتامین D و اینکه چه مقدار ویتامین D بیش از حد در نظر گرفته می‌شود، است.

مسمومیت با ویتامین D: چگونه اتفاق می‌افتد؟

مسمومیت با ویتامین D به این معنی است که سطح ویتامین D در بدن آنقدر بالاست که باعث آسیب می‌شود.

به آن هایپرویتامینوز D نیز گفته می‌شود.

ویتامین D یک ویتامین محلول در چربی است. برخلاف ویتامین‌های محلول در آب، بدن راه آسانی برای خلاص شدن از شر ویتامین‌های محلول در چربی ندارد.

به همین دلیل، مقادیر بیش از حد ممکن است در بدن تجمع یابد.

مکانیسم دقیق پشت مسمومیت با ویتامین D پیچیده است و به طور کامل درک نشده است.

با این حال، می‌دانیم که شکل فعال ویتامین D عملکردی مشابه یک هورمون استروئیدی دارد.

این ویتامین به داخل سلول‌ها سفر می‌کند و به آن‌ها می‌گوید ژن‌ها را روشن یا خاموش کنند.

معمولاً بیشتر ویتامین D بدن در انبار است و به گیرنده‌های ویتامین D یا پروتئین‌های حامل متصل است. ویتامین D “آزاد” بسیار کمی در دسترس است.

با این حال، زمانی که مصرف ویتامین D بسیار زیاد باشد، سطح آن می‌تواند آنقدر بالا رود که دیگر جایی روی گیرنده‌ها یا پروتئین‌های حامل باقی نماند.

این ممکن است منجر به افزایش سطح ویتامین D “آزاد” در بدن شود که ممکن است به داخل سلول‌ها سفر کند و فرآیندهای سیگنال‌دهی تحت تأثیر ویتامین D را تحت تأثیر قرار دهد.

یکی از فرآیندهای اصلی سیگنال‌دهی مربوط به افزایش جذب کلسیم از سیستم گوارش است.

در نتیجه، علامت اصلی مسمومیت با ویتامین D هایپرکلسمی یا افزایش سطح کلسیم در خون است.

سطوح بالای کلسیم می‌تواند علائم مختلفی ایجاد کند و کلسیم همچنین می‌تواند به بافت‌های دیگر متصل شده و به آن‌ها آسیب برساند. این شامل کلیه‌ها نیز می‌شود.

خلاصه: مسمومیت با ویتامین D را هایپرویتامینوز D نیز می‌نامند. این به این معنی است که سطح ویتامین D در بدن آنقدر بالاست که باعث آسیب می‌شود و منجر به هایپرکلسمی و سایر علائم می‌شود.

سطح خونی ویتامین D: بهینه در مقابل بیش از حد

ویتامین D یک ویتامین ضروری است و تقریباً هر سلول در بدن تو گیرنده‌ای برای آن دارد.

این ویتامین در پوست هنگام قرار گرفتن در معرض نور خورشید تولید می‌شود.

منابع اصلی غذایی ویتامین D روغن کبد ماهی و ماهی‌های چرب هستند.

مکمل‌های ویتامین D برای افرادی که به اندازه کافی نور خورشید دریافت نمی‌کنند، مهم هستند.

ویتامین D برای سلامت استخوان‌ها بسیار مهم است و همچنین با عملکرد سیستم ایمنی و محافظت در برابر سرطان مرتبط است.

دستورالعمل‌های مربوط به سطح خونی ویتامین D به شرح زیر است:

کافی: 20-30 نانوگرم در میلی‌لیتر، یا 50-75 نانومول در لیتر
حد بالای ایمن: 60 نانوگرم در میلی‌لیتر، یا 150 نانومول در لیتر
سمی: بالای 150 نانوگرم در میلی‌لیتر، یا 375 نانومول در لیتر

مصرف روزانه 1000-4000 واحد بین‌المللی (25-100 میکروگرم) ویتامین D باید برای اطمینان از سطح خونی بهینه برای اکثر افراد کافی باشد.

خلاصه: سطح خونی در محدوده 20-30 نانوگرم در میلی‌لیتر معمولاً کافی در نظر گرفته می‌شود. حد بالای ایمن حدود 60 نانوگرم در میلی‌لیتر است، اما افرادی که علائم مسمومیت دارند معمولاً سطح بالای 150 نانوگرم در میلی‌لیتر دارند.

مطالعه پیشنهادی: عوارض جانبی ویتامین D: ۶ نشانه مسمومیت

چه مقدار ویتامین D بیش از حد است؟

از آنجایی که اطلاعات کمی در مورد مسمومیت با ویتامین D وجود دارد، تعیین یک آستانه دقیق برای مصرف ایمن یا سمی ویتامین D دشوار است.

طبق آکادمی ملی پزشکی، که قبلاً به عنوان موسسه پزشکی شناخته می‌شد، 4000 واحد بین‌المللی حد بالای ایمن مصرف روزانه ویتامین D است. با این حال، دوزهای تا 10000 واحد بین‌المللی در افراد سالم باعث مسمومیت نشده است.

مسمومیت با ویتامین D معمولاً ناشی از دوزهای بیش از حد مکمل‌های ویتامین D است، نه از رژیم غذایی یا قرار گرفتن در معرض نور خورشید.

اگرچه مسمومیت با ویتامین D یک وضعیت بسیار نادر است، اما افزایش اخیر در مصرف مکمل ممکن است موارد گزارش شده را افزایش دهد.

مصرف روزانه در محدوده 40000-100000 واحد بین‌المللی (1000-2500 میکروگرم) برای 1 تا چند ماه نشان داده شده است که در انسان باعث مسمومیت می‌شود.

در دوزهای تکراری، این 10-25 برابر حد بالای توصیه شده است. افراد مبتلا به مسمومیت با ویتامین D معمولاً سطح خونی بالای 150 نانوگرم در میلی‌لیتر (375 نانومول در لیتر) دارند.

چندین مورد نیز به دلیل خطاهای تولیدی رخ داده است که مکمل‌ها 100-4000 برابر بیشتر از مقدار ذکر شده روی بسته‌بندی ویتامین D داشتند.

سطح خونی در این موارد مسمومیت از 257-620 نانوگرم در میلی‌لیتر، یا 644-1549 نانومول در لیتر متغیر بود.

مسمومیت با ویتامین D معمولاً برگشت‌پذیر است، اما موارد شدید ممکن است در نهایت باعث نارسایی کلیه و کلسیفیکاسیون شریان‌ها شود.

خلاصه: حد بالای مصرف ایمن 4000 واحد بین‌المللی در روز تعیین شده است. مصرف در محدوده 40000-100000 واحد بین‌المللی در روز (10-25 برابر حد بالای توصیه شده) با مسمومیت در انسان مرتبط است.

مطالعه پیشنهادی: چه مقدار ویتامین D برای سلامتی بهینه باید مصرف کنی؟

علائم و درمان مسمومیت با ویتامین D

پیامد اصلی مسمومیت با ویتامین D، تجمع کلسیم در خون است که هایپرکلسمی نامیده می‌شود.

علائم اولیه هایپرکلسمی شامل تهوع، استفراغ، اسهال، یبوست و ضعف است.

تشنگی بیش از حد، تغییر سطح هوشیاری، فشار خون بالا، کلسیفیکاسیون در لوله‌های کلیه، نارسایی کلیه یا کاهش شنوایی نیز ممکن است ایجاد شود.

هایپرکلسمی ناشی از مصرف مقادیر بالای مکمل‌های ویتامین D ممکن است چند ماه طول بکشد تا برطرف شود. این به این دلیل است که ویتامین D در چربی بدن تجمع می‌یابد و به آرامی در خون آزاد می‌شود.

درمان مسمومیت با ویتامین D شامل پرهیز از قرار گرفتن در معرض نور خورشید و حذف تمام ویتامین D غذایی و مکمل است.

پزشک همچنین ممکن است سطح کلسیم تو را با افزایش نمک و مایعات، اغلب از طریق سرم داخل وریدی، اصلاح کند.

خلاصه: پیامد اصلی مسمومیت با ویتامین D هایپرکلسمی است، با علائمی از جمله تهوع، استفراغ، ضعف و نارسایی کلیه. درمان شامل محدود کردن تمام مصرف ویتامین D و قرار گرفتن در معرض نور خورشید است.

دوزهای زیاد ویتامین D می‌توانند مضر باشند، حتی بدون علائم مسمومیت

دوزهای زیاد ویتامین D می‌توانند مضر باشند، حتی اگر علائم فوری مسمومیت وجود نداشته باشد.

ویتامین D بسیار بعید است که بلافاصله علائم شدید مسمومیت ایجاد کند و ممکن است ماه‌ها یا سال‌ها طول بکشد تا علائم ظاهر شوند.

این یکی از دلایلی است که تشخیص مسمومیت با ویتامین D بسیار چالش‌برانگیز است.

گزارش‌هایی از افرادی وجود دارد که ماه‌ها دوزهای بسیار زیادی از ویتامین D مصرف کرده‌اند بدون اینکه علائمی داشته باشند، با این حال آزمایش خون هایپرکلسمی شدید و علائم نارسایی کلیه را نشان داده است.

اثرات مضر ویتامین D بسیار پیچیده است. دوزهای بالای ویتامین D می‌توانند بدون علائم مسمومیت باعث هایپرکلسمی شوند، اما همچنین می‌توانند بدون هایپرکلسمی علائم مسمومیت ایجاد کنند.

برای ایمنی، بدون مشورت با پزشک یا متخصص تغذیه، از حد بالای 4000 واحد بین‌المللی (100 میکروگرم) تجاوز نکن.

خلاصه: مسمومیت با ویتامین D معمولاً به مرور زمان ایجاد می‌شود و اثرات مضر آن بسیار پیچیده است. دوزهای زیاد ممکن است، با وجود عدم وجود علائم قابل توجه، آسیب ایجاد کنند.

مطالعه پیشنهادی: آیا ویتامین C زیاد عوارض دارد؟ خطرات توضیح داده شد

آیا مصرف سایر ویتامین‌های محلول در چربی تحمل ویتامین D را تغییر می‌دهد؟

این فرضیه مطرح شده است که دو ویتامین محلول در چربی دیگر، ویتامین K و ویتامین A، ممکن است نقش مهمی در مسمومیت با ویتامین D ایفا کنند.

ویتامین K به تنظیم محل قرار گرفتن کلسیم در بدن کمک می‌کند و مقادیر بالای ویتامین D ممکن است ذخایر ویتامین K بدن را تخلیه کند.

مصرف بیشتر ویتامین A ممکن است با حفظ ذخایر ویتامین K به جلوگیری از این امر کمک کند.

ماده مغذی دیگری که ممکن است مهم باشد، منیزیم است. این یکی از مواد مغذی مورد نیاز برای بهبود سلامت استخوان است.

مصرف ویتامین A، K و منیزیم همراه با ویتامین D ممکن است عملکرد استخوان را بهبود بخشد و احتمال کلسیفیکاسیون سایر بافت‌ها را کاهش دهد.

به خاطر داشته باش که اینها فقط فرضیه هستند، اما اگر مکمل ویتامین D مصرف می‌کنی، ممکن است عاقلانه باشد که مطمئن شوی به اندازه کافی از این مواد مغذی دریافت می‌کنی.

خلاصه: اگر مکمل ویتامین D مصرف می‌کنی، ممکن است مهم باشد که از مصرف کافی ویتامین A، ویتامین K و منیزیم نیز اطمینان حاصل کنی. اینها ممکن است خطر عوارض جانبی ناشی از مصرف بیشتر ویتامین D را کاهش دهند.